| |
Kamica wapniowa
Kamica nerkowa to jedna z najbardziej popularnych chorób układu
moczowego. Występuje zarówno u kobiet, jak i mężczyzn i to
praktycznie w każdym wieku. Przyczyny tej choroby nie są dokładnie
znane. Jednak kamienie tworzą się na skutek wielu czynników. Przede
wszystkim wskazuje się na zaburzenia przemiany materii, które
prowadzą do zwiększenia się w moczu ilości substancji powodujących
powstawanie kamieni, a jednocześnie na zmniejszenie czynników, które
są odpowiedzialne za ochronę przed krystalizacją. Najczęstszą
przyczyną, która powoduje powstawanie kamieni w przewodzie moczowym
jest zastój moczu i zakażenie drobnoustrojami, które rozkładają
mocznik.
W związku z tym, że kamień drażni tkanki znajdujące się w jego
obrębie, jego obecność wywołuje stan zapalny. Dodatkowo przy kamicy
nerkowej często pojawiają się zaburzenia dotyczące odpływu moczu. W
sytuacji, gdy pojawiają się zastoje, w nerce mogą poszerzyć się
grupy kielichów. Może również pojawić się zakażenie moczu, a także
stan zapalny miedniczki lub miąższu nerki albo samej tkanki
okołonerkowej. U niektórych pacjentów może pojawić się także
bezmocz. Dotyczy to jednak kamicy obustronnej. Klasycznymi objawami
kamicy nerkowej jest ból i krwiomocz. Nierzadko pojawiają się
nudności i wymioty.
Kamica wapniowa zalicza się do kamic nerkowych. Jest jedną z jej
rodzajów. Inne kamice nerkowe to kamica moczanowa, szczawianowa,
ksantynowa, cystynowa i fosforanowa. Kamica wapniowa jest to choroba
układu moczowego człowieka, która w czystej wapniowej postaci
występuje naprawdę bardzo rzadko. O wiele częściej pojawiają się
odmiany moczanowo – wapniowe, szczawianowo – wapniowe czy
fosforanowo – wapniowe.
O chorobie świadczy odkładanie się soli wapnia w drogach moczowych.
Kamienie są tu zbudowane ze związków wapnia. W przypadku kamicy
wapniowej pojawiają się wahania dobowe dotyczące wydalania wapnia z
moczem. Wskazuje się, że są one większe za dnia niż podczas nocy. Na
to jaka ilość wapnia jest wydalana ma ogromny wpływ dieta, a także
podaż sodu. W sytuacji, gdy zostanie podana glukoza po pokarmach
białkowych, bez względu na to czy dożylnie czy doustnie, będzie
można zaobserwować wzrost wydalania wapnia. Z kolei mniej wapnia z
moczem wydalają pacjenci, którzy cierpią na niewydolność nerek.
Przy kamicy wapniowej należy zmniejszyć ilość spożywanych potraw,
które posiadają w sobie wiele wapnia. Podstawowym źródłem wapnia
jest nabiał, więc stanowi on główne zagrożenie dla osób z tą
chorobą. Dodatkowo należy uważać także na wodę wodociągową, gdyż w
niej znajdują się również wapno. Osoby chore powinny więc pomyśleć o
stosowaniu filtrów do wody. Warto również zrezygnować z soli
kuchennej.
Leczenie więc polega na zmianie diety, jednak należy wiedzieć, że
unikanie produktów bogatych w wapń jest tylko korzystne w przypadku
kamicy wapniowej charakteryzującej się hiperkalciurią absorpcyjną –
wtedy następuje zwiększanie się wapnia w moczu, gdyż wchłaniany on
jest w jelitach. Na dietę o małej zawartości wapnia nie warto
przechodzić, gdy u chorego występuje nadmierne wydalanie wapnia lub
też wypłukiwanie jego z kości. Korzystne jest także ograniczenie
produktów, które zawierają szczawiany. Chorzy nie powinni więc
spożywać borówek, roślin strączkowych, szpinaku, winogron,
rabarbaru, śliwek, szczawiu, agrestu, rodzynek, goździków, a także
pić kakao czy jeść produkty posiadające je w składzie. Dodatkowo
powinno się ograniczyć spożywanie posiłków, w których znajduje się
fasola, pomidory, pomarańcze, brukselki, ananasy czy truskawki. |
|
|
